St. Michael the Archangel Roman Catholic Parish, Lyndhurst, NJ

Parafia Rzymskokatolicka pw. Św. Michała Archanioła w Lyndhurst, NJ

READINGS / CZYTANIA

READINGS IN ENGLISH

 

  • Thursday of the Second Week in Ordinary Time

    Reading 1 1 Sm 18:6-9; 19:1-7

    When David and Saul approached
    (on David’s return after slaying the Philistine),
    women came out from each of the cities of Israel to meet King Saul,
    singing and dancing, with tambourines, joyful songs, and sistrums.
    The women played and sang:

    “Saul has slain his thousands,
    and David his ten thousands.”

    Saul was very angry and resentful of the song, for he thought:
    “They give David ten thousands, but only thousands to me.
    All that remains for him is the kingship.”
    And from that day on, Saul was jealous of David.

    Saul discussed his intention of killing David
    with his son Jonathan and with all his servants.
    But Saul’s son Jonathan, who was very fond of David, told him:
    “My father Saul is trying to kill you.
    Therefore, please be on your guard tomorrow morning;
    get out of sight and remain in hiding.
    I, however, will go out and stand beside my father
    in the countryside where you are, and will speak to him about you.
    If I learn anything, I will let you know.”

    Jonathan then spoke well of David to his father Saul, saying to him:
    “Let not your majesty sin against his servant David,
    for he has committed no offense against you,
    but has helped you very much by his deeds.
    When he took his life in his hands and slew the Philistine,
    and the LORD brought about a great victory
    for all Israel through him,
    you were glad to see it.
    Why, then, should you become guilty of shedding innocent blood
    by killing David without cause?”
    Saul heeded Jonathan’s plea and swore,
    “As the LORD lives, he shall not be killed.”
    So Jonathan summoned David and repeated the whole conversation to him.
    Jonathan then brought David to Saul, and David served him as before.

    Responsorial Psalm ps 56:2-3, 9-10a, 10b-11, 12-13

    R. (5b) In God I trust; I shall not fear.
    Have mercy on me, O God, for men trample upon me;
    all the day they press their attack against me.
    My adversaries trample upon me all the day;
    yes, many fight against me.
    R. In God I trust; I shall not fear.
    My wanderings you have counted;
    my tears are stored in your flask;
    are they not recorded in your book?
    Then do my enemies turn back,
    when I call upon you.
    R. In God I trust; I shall not fear.
    Now I know that God is with me.
    In God, in whose promise I glory,
    in God I trust without fear;
    what can flesh do against me?
    R. In God I trust; I shall not fear.
    I am bound, O God, by vows to you;
    your thank offerings I will fulfill.
    For you have rescued me from death,
    my feet, too, from stumbling;
    that I may walk before God in the light of the living.
    R. In God I trust; I shall not fear.

    Alleluia See 2 Tm 1:10

    R. Alleluia, alleluia.
    Our Savior Jesus Christ has destroyed death
    and brought life to light through the Gospel.
    R. Alleluia, alleluia.

    Gospel Mk 3:7-12

    Jesus withdrew toward the sea with his disciples.
    A large number of people followed from Galilee and from Judea.
    Hearing what he was doing,
    a large number of people came to him also from Jerusalem,
    from Idumea, from beyond the Jordan,
    and from the neighborhood of Tyre and Sidon.
    He told his disciples to have a boat ready for him because of the crowd,
    so that they would not crush him.
    He had cured many and, as a result, those who had diseases
    were pressing upon him to touch him.
    And whenever unclean spirits saw him they would fall down before him
    and shout, “You are the Son of God.”
    He warned them sternly not to make him known.

    – – –
    Lectionary for Mass for Use in the Dioceses of the United States, second typical edition, Copyright © 2001, 1998, 1997, 1986, 1970 Confraternity of Christian Doctrine; Psalm refrain © 1968, 1981, 1997, International Committee on English in the Liturgy, Inc. All rights reserved. Neither this work nor any part of it may be reproduced, distributed, performed or displayed in any medium, including electronic or digital, without permission in writing from the copyright owner.

CZYTANIA PO POLSKU

 

  • Czytania na czwartek, 18 stycznia 2018

    Dzień powszedni – rozpoczyna się tydzień modlitw o Jedność Chrześcijan

    (1 Sm 18, 6-9; 19, 1-7)
    Gdy Dawid wracał po zabiciu Filistyna, kobiety ze wszystkich miast wyszły ze śpiewem i tańcami naprzeciw króla Saula, przy wtórze bębnów, okrzyków i cymbałów. I zaśpiewały kobiety wśród grania i tańców: „Pobił Saul tysiące, a Dawid dziesiątki tysięcy”. A Saul bardzo się rozgniewał, bo nie podobały mu się te słowa. Mówił: „Dawidowi przyznały dziesiątki tysięcy, a mnie tylko tysiące. Brak mu jedynie królowania”. I od tego dnia Saul patrzył na Dawida zazdrosnym okiem. Saul namawiał syna swego, Jonatana, i wszystkie sługi swoje, by zabili Dawida. Jonatan jednak bardzo upodobał sobie Dawida. Uprzedził więc Jonatan Dawida, mówiąc: „Ojciec mój, Saul, pragnie cię zabić. Od rana miej się na baczności; udaj się do jakiejś kryjówki i pozostań w ukryciu. Tymczasem ja pójdę, by stanąć przy mym ojcu na polu, gdzie ty się będziesz znajdował. Ja sam porozmawiam o tobie z ojcem. Zobaczę, co będzie, i o tym cię zawiadomię”. Jonatan mówił życzliwie o Dawidzie ze swym ojcem, Saulem; powiedział mu: „Niechaj nie zgrzeszy król przeciw swojemu słudze, Dawidowi! Nie zawinił on przeciw tobie, a czyny jego są dla ciebie bardzo pożyteczne. On przecież swoje życie narażał, on zabił Filistyna, dzięki niemu Pan dał całemu Izraelowi wielkie zwycięstwo. Patrzyłeś na to i cieszyłeś się. Dlaczego więc masz zamiar zgrzeszyć przeciw niewinnej krwi, bez przyczyny zabijając Dawida?” Posłuchał Saul Jonatana i złożył przysięgę: „Na życie Pana, nie będzie zabity!” Zawołał Jonatan Dawida i powtórzył mu całą rozmowę. Potem zaprowadził Dawida do Saula i Dawid został u niego jak poprzednio.

    (Ps 56 (55), 2-3. 9-10. 12-13 (R.: por. 5b))
    REFREN: Bogu zaufam, nie będę się lękał

    Zmiłuj się nade mną, Boże, bo prześladuje mnie człowiek,
    uciska mnie w nieustannej walce.
    Wrogowie moi wciąż mnie prześladują,
    liczni są ci, którzy ze mną walczą.

    Ty zapisałeś moje życie tułacze
    i przechowałeś łzy moje w swym bukłaku,
    czyż nie są spisane w Twej księdze?
    Odstąpią moi wrogowie w dniu, gdy Cię wezwę,
    po tym poznam, że Bóg jest ze mną.

    W Bogu pokładam nadzieję, nie będę się lękał,
    cóż może uczynić mi człowiek?
    Wiążą mnie, Boże, śluby, które Ci złożyłem,
    Tobie oddam ofiary pochwalne.

    (Por. 2 Tm 1, 10b)
    Nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył, a na życie rzucił światło przez Ewangelię.

    (Mk 3, 7-12)
    Jezus oddalił się ze swymi uczniami w stronę jeziora. A przyszło za Nim wielkie mnóstwo ludzi z Galilei. Także z Judei, z Jerozolimy, z Idumei i Zajordania oraz z okolic Tyru i Sydonu szło do Niego mnóstwo wielkie na wieść o tym, jak wiele działał. Toteż polecił swym uczniom, żeby łódka była dla Niego stale w pogotowiu ze względu na tłum, aby na Niego nie napierano. Wielu bowiem uzdrowił i wskutek tego wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do Niego, aby Go dotknąć. Nawet duchy nieczyste, na Jego widok, padały przed Nim i wołały: „Ty jesteś Syn Boży”. Lecz On surowo im zabraniał, żeby Go nie ujawniały.